بر سر من مزن که برپایم

هیچ عیبش مکن که بی دینست

جز به قول تو و تو در عالم

خور و خفاش را که دید بهم

زانکه من عالمم چنین بایم

ور تو بنشسته ای مکن فرهی

زانکه تو فتنه ای نشسته بهی