زانکه من عالمم چنین بایم

جز به قول تو و تو در عالم

خور و خفاش را که دید بهم

بر سر من مزن که برپایم

ور تو بنشسته ای مکن فرهی

زانکه تو فتنه ای نشسته بهی

هرکجا دولتست و برنایی