کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

آدمی را خود انده از خانه است

چهرهٔ سناییشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    خنده و گریه آدمی داند

    #
  2. 12

    زانکه او رنج و بی غمی داند

    #
  3. 13

    شادی از اهل عقل بیگانه است

    #
  4. 14

    آدمی را خود انده از خانه است

    انتخاب‌شده
  5. 15

    غم در آنست کز تن آسانی

    #
  6. 16

    بی غمی را تو غم هی خوانی

    #
  7. 17

    غم ترا می خورد ز بی خطری

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «در معنی آنکه عاقلان بی غم نباشند» است.