جسم نیکان نشیمن ملکست

گفت داود را خدای جهان

که منم یاور شکسته دلان

جان پاکان خزانه فلکست

جسم تو گرچه ناپسندیده است

شوخ چشمست لیک خوش دیده است

آدمی سر به سر همه آهوست