جسم تو گرچه ناپسندیده است

که منم یاور شکسته دلان

جان پاکان خزانه فلکست

جسم نیکان نشیمن ملکست

شوخ چشمست لیک خوش دیده است

آدمی سر به سر همه آهوست

ظن چنان آیدش که بس نیکوست