ویحک از خالقت نیاید شرم

کز که ماندی در این نظر محروم

اندرین موضع ای جوان ظریف

آن به آید که اوست مرد عفیف

که به یکسو فگنده ای آزرم

خالق تو به تو شده ناظر

تو به دل ناشده برش حاضر