هست می در نهاد خود پیوست

آتش و خاک و آب باد شود

زان برو چار طبع دست نیافت

که سوی هیچکس به پا نشتافت

در کف پای عقل و بر سر دست

شاه می بر جمال تن چیره ست

ماه عقل از کمال می خیره ست