ماه عقل از کمال می خیره ست

هست می در نهاد خود پیوست

در کف پای عقل و بر سر دست

شاه می بر جمال تن چیره ست

مایه سنگ گرم و سردان اوست

وز پی زر محک مردان اوست

از کف پر ز معجز موسی