مرد ابله مگر که گل خوردی

سنگ صدگان نهاد از کم و بیش

کرد از گل ترازو را پاسنگ

تا شکر بدهدش مقابل سنگ

تن و جان را فدای گل کردی

از ترازو گلک همی دزدید

مرد بقال نرم می خندید