بد تو حفره ای شود ز جحیم

بعد از آن یار کفر و دینت بود

نیک و بد مونس و قرینت بود

نیک تو روضه ای شود ز نعیم

تو ز حرص و حسد میان سعیر

گرد تو چون سرای پرده اثیر

با خودی از اثیر چون گذری