گرد تو چون سرای پرده اثیر

نیک تو روضه ای شود ز نعیم

بد تو حفره ای شود ز جحیم

تو ز حرص و حسد میان سعیر

با خودی از اثیر چون گذری

هیزمی از سعیر چون گذری

خویشتن را وداع کن رستی