تو ز حرص و حسد میان سعیر

نیک و بد مونس و قرینت بود

نیک تو روضه ای شود ز نعیم

بد تو حفره ای شود ز جحیم

گرد تو چون سرای پرده اثیر

با خودی از اثیر چون گذری

هیزمی از سعیر چون گذری