همه نقش خیال و تزویرند

چو گل و نرگس ارچه برگذرند

بی عجب خند و بیهده نگرند

گر چه شاگرد حکم تقدیرند

تو نخواهی و بر تو افشانند

تو بندهی و از تو بستانند

پایت از باد مانده خاک اندود