تو بندهی و از تو بستانند

گر چه شاگرد حکم تقدیرند

همه نقش خیال و تزویرند

تو نخواهی و بر تو افشانند

پایت از باد مانده خاک اندود

دست هریک ز جانت خون آلود

بنه از گاو بار و از خر خرج