دست هریک ز جانت خون آلود

تو نخواهی و بر تو افشانند

تو بندهی و از تو بستانند

پایت از باد مانده خاک اندود

بنه از گاو بار و از خر خرج

ندهند اسبت این دوازده برج

دل از این چرخ و گردشش بردار