پایت از باد مانده خاک اندود

همه نقش خیال و تزویرند

تو نخواهی و بر تو افشانند

تو بندهی و از تو بستانند

دست هریک ز جانت خون آلود

بنه از گاو بار و از خر خرج

ندهند اسبت این دوازده برج