دل از این چرخ و گردشش بردار

دست هریک ز جانت خون آلود

بنه از گاو بار و از خر خرج

ندهند اسبت این دوازده برج

پای را سر بسی کند بردار

تو ز تقدیر گشت او غافل

باز تدبیرت او کند باطل