باز تدبیرت او کند باطل

دل از این چرخ و گردشش بردار

پای را سر بسی کند بردار

تو ز تقدیر گشت او غافل

دایه آن را که بود مادر نیست

مایه آب او چو آذر نیست

گربه سگ پرست چنبر اوست