مایه آب او چو آذر نیست

تو ز تقدیر گشت او غافل

باز تدبیرت او کند باطل

دایه آن را که بود مادر نیست

گربه سگ پرست چنبر اوست

مشک کافور بیز عنبر اوست

دست آن را که کرد باده پرست