همه آدم دمند و مرجان جان

صلح دشمن چو جنگ دوست بود

که از آن مغز آن چو پوست بود

دل در ایشان مبند کز گیهان

نیک را از بدان چه جاه بود

زانکه عقرب هبوط ماه بود