چون دلت شد به فرد بودن شاد

با خودت هرچه آرزو می کن

چون تو تنها بوی ز نیک و ز بد

کم ز تیزی بود نیاری زد

تیز بی شرم کس به یاری داد

گرد توحید گرد با تفرید

چه کنی صحبتی که آن تقلید