چه کنی صحبتی که آن تقلید

چون دلت شد به فرد بودن شاد

تیز بی شرم کس به یاری داد

گرد توحید گرد با تفرید

به دمی از تو اندر آویزد

پس به بادی هم از تو بگریزد

تا همی در تو نیک خود بیند