گرد توحید گرد با تفرید

کم ز تیزی بود نیاری زد

چون دلت شد به فرد بودن شاد

تیز بی شرم کس به یاری داد

چه کنی صحبتی که آن تقلید

به دمی از تو اندر آویزد

پس به بادی هم از تو بگریزد