ننگرد در کلاه گوشه تو

یار دانا چو شد ترا همراه

بس درازی راه شد کوتاه

چون کم آید به راه توشه تو

نه برادر بود به نرم و درشت

که برای شکم بود هم پشت

دل تو با خدای و خلق ای خر