دل تو با خدای و خلق ای خر

ننگرد در کلاه گوشه تو

نه برادر بود به نرم و درشت

که برای شکم بود هم پشت

چون جوست ای ز نیم جو کمتر

که یکی دانه بهر زر باشد

بار یک خانه بهر خر باشد