که برای شکم بود هم پشت

چون کم آید به راه توشه تو

ننگرد در کلاه گوشه تو

نه برادر بود به نرم و درشت

دل تو با خدای و خلق ای خر

چون جوست ای ز نیم جو کمتر

که یکی دانه بهر زر باشد