کشته دیو ستنبه را از تاب

تیغ را سبز جامه کرد از رنگ

از شرف یافتست چون حیوان

چوب منبر ز خطبه او جان

گوهر چتر او به جای شهاب

چون ز فتراک برگشاد کمند

دشمنان ماند از فزع دربند