که کسی زو گریخت نتواند

سم او همچو سهم کشتی دار

کوه را با زمین کند هموار

پای او دست مرگ را ماند

دارد از دیده مهره بازی خو

چشم بد دور زان دو چشم نکو

گر به پر و به فر همای بود