چشم بد دور زان دو چشم نکو

پای او دست مرگ را ماند

که کسی زو گریخت نتواند

دارد از دیده مهره بازی خو

گر به پر و به فر همای بود

پرش او به دست و پای بود

کم نبود از مبارزی در جوش