کم نبود از مبارزی در جوش

چشم بد دور زان دو چشم نکو

گر به پر و به فر همای بود

پرش او به دست و پای بود

که سپر پشت بود و خنجر گوش

گاه تگ از جهان برآرد گرد

بر زر جعفری کند ناورد