گر به پر و به فر همای بود

که کسی زو گریخت نتواند

دارد از دیده مهره بازی خو

چشم بد دور زان دو چشم نکو

پرش او به دست و پای بود

کم نبود از مبارزی در جوش

که سپر پشت بود و خنجر گوش