که چون کنجد همی کوبد به زیر آسمان ما را

ز حرص و شهوتی ما را مهاری کرده دربینی

چو اشتر می کشاند او به گرد این جهان ما را

چه جای ما که گردون را چو گاوان در خرس بست او

خنک آن اشتری کو را مهار عشق حق باشد

همیشه مست می دارد میان اشتران ما را