خنک آن اشتری کو را مهار عشق حق باشد

چو اشتر می کشاند او به گرد این جهان ما را

چه جای ما که گردون را چو گاوان در خرس بست او

که چون کنجد همی کوبد به زیر آسمان ما را

همیشه مست می دارد میان اشتران ما را