خشک مانده چو صورت شبدیز

خصم را رمح چون الق در بسم

چشمها کرده همچو جان در جسم

اسب و مرد از نهیب راه گریز

دستها از عنان بمانده جدا

پایها در رکاب و سر شیدا

همچو ماهی به خشک خشک و خموش