دستها از عنان بمانده جدا

چشمها کرده همچو جان در جسم

اسب و مرد از نهیب راه گریز

خشک مانده چو صورت شبدیز

پایها در رکاب و سر شیدا

همچو ماهی به خشک خشک و خموش

مرد بی دست و پای جوشن پوش