ملک الموت و زخم شمشیرت

گشت از فر پادشاهی تو

ور پی عدل و نیک خواهی تو

هردو همره ز بازوی چیرت

نه بجست از تو سوی برگی شد

که ز مرگی به سوی مرگی شد

هرکه او خصم دولت و دین بود