که ز مرگی به سوی مرگی شد

هردو همره ز بازوی چیرت

ملک الموت و زخم شمشیرت

نه بجست از تو سوی برگی شد

هرکه او خصم دولت و دین بود

قهر کردی و خود سزا این بود

خصم تو آنکه از تو بگریزد