کرده از سم به رغم اخترشان

زخم موتوا بغیظکم بر جان

لاله صورت شده رخش ز کمان

سرو بالا شده سرش ز سنان

بادپای تو خاک بر سرشان

آب و آتش نخوانده او را اسپ

خوانده این صرصر آنش آذر شسب