آب و آتش نخوانده او را اسپ

سرو بالا شده سرش ز سنان

کرده از سم به رغم اخترشان

بادپای تو خاک بر سرشان

خوانده این صرصر آنش آذر شسب

جز ز عدل تو نیست اندر کار

دور باش تو و مترس حصار