جز ز عدل تو نیست اندر کار

بادپای تو خاک بر سرشان

آب و آتش نخوانده او را اسپ

خوانده این صرصر آنش آذر شسب

دور باش تو و مترس حصار

گویی آموخت عقل والایی

از تو آیین ملک پالایی