که دعای بدت همی گوید

عیش شیرین بر او شده چون زهر

باز گفتند حال مامون را

عرضه کردند حال محزون را

ملکتت را زوال می جوید

دل او خوش کن و ز حقد بکاه

باز خواه از عجوزه عذر گناه