دل نیست کم از آهن آهن نه که می داند

آخر تو چه پنداری این گنج عطایی را

دلتنگ همی دانند کان جای که انصافست

صد دل به فدا باید آن جان بقایی را

آن سنگ که پیدا شد پولادربایی را

عقل از پی عشق آمد در عالم خاک ار نی

عقلی بنمی باید بی عهد و وفایی را