خلق او را که گویی از پی دل

بوی خلش بگوید اینک او

خلق او گویی از پی دل و دین

باد زد کاروان خلخ و چین

بنده گل شد چو بردمید از گل

دلش از باغ آن جهانی به

خلقتش از آب زندگانی به