عزم و حزمش ازل فریب چو صدق

بنده گل شد چو بردمید از گل

دلش از باغ آن جهانی به

خلقتش از آب زندگانی به

خلق و خلقتش ابد شکیب چو عشق

آخر از برگ سوسن و گلزار

بی نوا کی بود نسیم بهار