بران مام کاو چون تو فرزند زاد

چه فرمان دهد شاه پیروزگر

برو آفرین کرد کاووس شاه

که بی تو مبادا نگین و کلاه

نشاید جز از آفرین کرد یاد

مرا بخت ازین هر دو فرخترست

که پیل هژبر افگنم کهترست