نشاید جز از آفرین کرد یاد

برو آفرین کرد کاووس شاه

که بی تو مبادا نگین و کلاه

بران مام کاو چون تو فرزند زاد

مرا بخت ازین هر دو فرخترست

که پیل هژبر افگنم کهترست

به رستم چنین گفت کاووس کی