گرچه شد ز اهل روزگار جدا

خاره را خیره خیر چه تراشم

گورخر چون نداد کس را دست

نه ز پالان و رنج بار برست

چه کمست آخر از مگس عنقا

سوسماری که فارغست از آب

چه سر آب نزد او چه سراب