مصرع دوم · شماره 40بلبلان را کنم نوا آموزشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.37چند گوئی چو طوطی از هر در#38سخن اندر قفس به سوی شکر#39من که بر گلبن سخن شب و روز#40بلبلان را کنم نوا آموزانتخابشده41چون شترمرغ در بیابانم#42بود از سنگ تافته نانم#43باز اگر نیستم چه باک بود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 40 از «حکایت» است.سطر پیشینمن که بر گلبن سخن شب و روز→سطر بعدیچون شترمرغ در بیابانم←