مصرع دوم · شماره 42بود از سنگ تافته نانمشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.39من که بر گلبن سخن شب و روز#40بلبلان را کنم نوا آموز#41چون شترمرغ در بیابانم#42بود از سنگ تافته نانمانتخابشده43باز اگر نیستم چه باک بود#44قوت هر دل ز جان پاک بود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 42 از «حکایت» است.سطر پیشینچون شترمرغ در بیابانم→سطر بعدیباز اگر نیستم چه باک بود←