القلب یحسد عینی لذه النظر

تمنیت ان القاک یا عز خالیا

و نیز گویند که: «حب» اسمی است مر صفای مودت را موضوع؛ از آن چه عرب مر صفای بیاض انسان چشم را «حبه الانسان» خوانند(!)، چنان که صفای سویدای دل را «حبه القلب». پس این یکی محل محبت آمد و آن یکی محل رویت از آن معنی را که دل و دیده اندر دوستی مقارن بودند.

و اندر این معنی گوید:

و العین تحسد قلبی لذه الفکر